Pielęgnacja berneńskiego psa pasterskiego: kompletny brytyjski poradnik domowy z harmonogramem sezonowym

Pielęgnacja berneńskiego psa pasterskiego wymaga szczotkowania trzy–cztery razy w tygodniu, a podczas wiosennego i jesiennego intensywnego linienia — zwiększenia częstotliwości do codziennych sesji. Ich gęsta, trójkolorowa sierść dwuwarstwowa dobrze znosi kąpiel co cztery–sześć tygodni, comiesięczne przycinanie pazurów i cotygodniowe kontrole uszu. Nigdy nie gol berneńskiego psa pasterskiego: trwale uszkadza to izolację termiczną sierści i zmienia strukturę odrastającego włosa.

Trójkolorowa sierść berneńskiego psa pasterskiego należy do najbardziej podziwianych wśród właścicieli psów i do najtrudniejszych w utrzymaniu. Właściciele berneńczyków w Wielkiej Brytanii muszą radzić sobie nie tylko z ogromną ilością dwuwarstwowej sierści, lecz także ze specyficznymi wyzwaniami błotnistych zim i dwóch corocznych okresów intensywnego linienia, podczas których futro pokrywa każdą powierzchnię. Ten poradnik obejmuje sezonowy harmonogram, domową rutynę pielęgnacyjną, miejsca szczególnie narażone na powstawanie kołtunów oraz narzędzia, które ułatwiają każdy etap.

Zrozumienie dwuwarstwowej sierści berneńskiego psa pasterskiego

Zanim da się rozsądnie opracować jakąkolwiek rutynę pielęgnacyjną, trzeba zrozumieć, że sierść berneńskiego psa pasterskiego jest strukturą pełniącą określoną funkcję, ponieważ każda decyzja dotycząca narzędzi, częstotliwości i techniki wynika bezpośrednio z tego, jak została zaprojektowana do działania.

Dwuwarstwowa struktura sierści i jej funkcjonowanie

Berneński pies pasterski ma długą, lekko falowaną sierść okrywową na gęstym, wełnistym podszerstku, a obie warstwy pełnią zupełnie różne funkcje. Sierść okrywowa chroni skórę przed brudem, wilgocią i zanieczyszczeniami. Podszerstek zatrzymuje ciepłe powietrze przy ciele zimą, a latem — wbrew intuicji — izoluje przed zewnętrznym ciepłem, zapobiegając bezpośredniemu docieraniu ciepłego powietrza do skóry. Warstwy te działają prawidłowo tylko wtedy, gdy są pielęgnowane razem: gdy luźne włosy podszerstka nie są usuwane podczas regularnej pielęgnacji berneńskiego psa pasterskiego, wplątują się w sierść okrywową, zbijają przy skórze i tworzą kołtuny, które stanowią główne wyzwanie pielęgnacyjne tej rasy. Szczegółowe omówienie techniki pielęgnacji dwuwarstwowej sierści, odpowiedniej dla różnych ras, znajdziesz w Jak pielęgnować psa z dwuwarstwową sierścią na blogu EliteTrim.

Dlaczego golenie berneńskiego psa pasterskiego trwale uszkadza sierść

Zasada „nigdy nie gol” pojawia się niemal w każdym poradniku dotyczącym pielęgnacji berneńskiego psa pasterskiego, ale mechanizm rzadko jest jasno wyjaśniany. Gdy pies z dwuwarstwową sierścią zostanie ogolony, naturalny cykl wzrostu obu warstw zostaje zaburzony: miękki, szybciej odrastający podszerstek odrasta jako pierwszy i może powrócić w zmienionej strukturze, czasem bardziej szorstkiej i gęstszej niż pierwotnie. U niektórych psów włosy okrywowe nigdy w pełni nie odzyskują swojej ochronnej struktury, przez co sierść gorzej odpycha wodę i reguluje temperaturę ciała. Goleniu nie zapewnia berneńskiemu psu pasterskiemu ochłody latem — usuwa warstwę izolacyjną, która zapobiega przedostawaniu się zewnętrznego ciepła do skóry. Właściwą reakcją na przegrzanego berneńczyka jest regularne usuwanie martwej sierści podczas wiosennego linienia. Golenie nią nie jest.

Wymagania dotyczące pielęgnacji berneńskiego psa pasterskiego: sezonowy harmonogram w Wielkiej Brytanii

Zapotrzebowanie na pielęgnację berneńskiego psa pasterskiego znacznie zmienia się w zależności od pory roku, przy czym wiosną i jesienią konieczne są codzienne szczotkowanie oraz specjalistyczne usuwanie martwej sierści, co niezmiennie zaskakuje nowych właścicieli podczas pierwszego intensywnego linienia psa.

Wiosna i jesień to dwa okresy, które wyznaczają potrzeby pielęgnacyjne berneńskiego psa pasterskiego na cały rok. Opiekunowie pielęgnujący psa w domu, którzy codziennie szczotkują sierść w tych okresach intensywnego linienia, zapobiegają powstawaniu kołtunów, które w przeciwnym razie wymagałyby profesjonalnej pomocy. Wizyty u profesjonalnego groomera co sześć–osiem tygodni poza okresem intensywnego linienia pomagają utrzymać strukturę sierści i znacznie ograniczają liczbę sesji pielęgnacyjnych w domu.

Wiosenne i jesienne intensywne linienie: co się dzieje i jak sobie z nim radzić

Dwa razy w roku, zwykle od marca do maja oraz od września do października, berneński pies pasterski intensywnie gubi podszerstek. Właściciele berneńczyków nazywają ten okres „berneńską zamiecią”; podczas intensywnego linienia duże kępki wełnistego podszerstka oddzielają się od warstwy wewnętrznej i przedostają do sierści okrywowej. Jeśli przez kilka dni pies nie zostanie wyczesany, luźny podszerstek ubija się i tworzy kołtuny przy skórze. Zasady postępowania w okresie intensywnego linienia są proste:

• Codzienne szczotkowanie grabiami do podszerstka pozwala na bieżąco usuwać luźną sierść, zanim się ubije
• Do kąpieli warto włączyć zabieg usuwania martwej sierści, który pomoże unieść luźną sierść i oddzielić ją od skóry
• Po kąpieli należy wykonać suszenie z użyciem suszarki o dużej prędkości, aby wydmuchać pozostałą luźną sierść z warstwy okrywowej, zanim ponownie się w niej osadzi

Każda sesja podczas intensywnego linienia trwa dłużej niż zwykłe szczotkowanie, ale regularność w tych dwóch okresach decyduje o kondycji sierści na kolejne miesiące.

Podstawowa rutyna przez cały rok

Poza okresami intensywnego linienia pielęgnacja berneńskiego psa pasterskiego sprowadza się do łatwej do utrzymania rutyny obejmującej trzy–cztery sesje szczotkowania tygodniowo. Regularne szczotkowanie zapobiega gromadzeniu się luźnej sierści przy skórze, zapewnia przepływ powietrza przez gęsty podszerstek i umożliwia wczesne wykrycie powstających kołtunów lub podrażnień skóry. Brytyjskie zimy stanowią dodatkowe wyzwanie, którego większość amerykańskich poradników pielęgnacyjnych nie uwzględnia: zabłocone opuszki łap i mokre pióra na łapach po spacerach trzeba rozczesać, zanim zabrudzenia zaschną w sierści, ponieważ to najczęstsza przyczyna postępującego zimowego kołtunienia u psów regularnie wyprowadzanych po mokrym podłożu.

Właściwe narzędzia do pielęgnacji berneńskiego psa pasterskiego

Sierść berneńczyka jest zbyt gęsta i długa dla uniwersalnych zestawów przeznaczonych dla ras o lżejszej sierści, a używanie niewłaściwego narzędzia wymaga więcej wysiłku i daje gorsze rezultaty. Konkretne kategorie narzędzi potrzebne dla tej rasy to: narzędzia i akcesoria do pielęgnacji psów Kolekcja w EliteTrim obejmuje każdą z tych kategorii, oferując modele dostosowane do pracy z podwójną szatą.

Szczotki i narzędzia do usuwania podszerstka

Prawidłowa kolejność używania narzędzi podczas pielęgnacji berneńskiego psa pasterskiego wykorzystuje każdą szczotkę do określonej warstwy lub celu:

• Zgrzebło do podszerstka: dociera do gęstej warstwy wewnętrznej, gdzie gromadzi się luźna sierść i tworzą kołtuny; w przypadku tej rasy jest niezbędnym narzędziem rozpoczynającym pielęgnację
• Szczotka szpilkowa: pozwala rozczesać dłuższe partie sierści okrywowej, gdy zgrzebło do podszerstka oczyściło już warstwę wewnętrzną
• Szczotka pudlówka: usuwa pozostałą luźną sierść i rozplątuje kołtuny przed wykończeniem
• Narzędzie do usuwania podszerstka (tylko w okresie intensywnego linienia): radzi sobie z ilością luźnego podszerstka, która podczas wiosennego i jesiennego linienia przytłoczyłaby standardową szczotkę

Samo użycie szczotki pudlówki nie pozwala dotrzeć do głębokości podszerstka, gdzie gromadzi się luźna sierść i zaczynają tworzyć się kołtuny. Zgrzebło jest niezbędne.

Nożyczki i narzędzia do wykańczania

Nożyczki wygięte są podstawowym narzędziem do wykańczania naturalnie zaokrąglonej sylwetki berneńczyka, szczególnie wokół uszu, przejścia kryzy piersiowej oraz piór na łapach i ogonie. Nożyczki degażówki wyrównują miejsca, w których łączą się różne długości sierści, zapobiegając powstawaniu ostrych linii zdradzających domową pielęgnację. Nożyczki proste służą do przycinania sierści na łapach, aby zapobiegać ślizganiu się po wewnętrznych podłogach i ograniczać gromadzenie się błota podczas spacerów w Wielkiej Brytanii. Gęstość podwójnej szaty berneńczyka znacznie przyspiesza tępienie ostrzy, dlatego inwestycja w wysokiej jakości ostrza ma w przypadku tej rasy większe znaczenie niż w przypadku większości innych — nożyczki do pielęgnacji psów W EliteTrim zostały zaprojektowane tak, aby zachowywać ostrość podczas długotrwałej pracy z podwójną szatą.

Narzędzia, których należy unikać

Trzy kategorie narzędzi powszechnie spotykanych w ogólnych zestawach do pielęgnacji zwierząt są nieskuteczne lub przynoszą berneńczykowi więcej szkody niż pożytku:

• Szczotki z włosiem przesuwają się po powierzchni okrywy włosowej zamiast docierać do podszerstka, gdzie gromadzi się luźna sierść; wyglądają, jakby coś robiły, ale tak nie jest
• Gumowe zgrzebła przeznaczone dla ras krótkowłosych powodują elektryzowanie się zewnętrznej warstwy sierści berneńczyka, nie usuwając przy tym niczego przydatnego z podszerstka
• Ludzkie nożyczki nie są przystosowane do pracy z bocznym naciskiem podczas cięcia gęstej psiej sierści i zamiast przecinać jej zewnętrzną warstwę, zginają się, co daje nierówne wykończenie i znacznie szybciej męczy dłoń niż nożyczki fryzjerskie przeznaczone do pielęgnacji psów

Jak pielęgnować berneńskiego psa pasterskiego w domu: instrukcja krok po kroku

Pełna domowa sesja pielęgnacyjna berneńskiego psa pasterskiego trwa od 90 minut do dwóch godzin, jeśli sierść psa jest w dobrym stanie, a w okresie intensywnego linienia lub gdy na początku konieczne jest usuwanie kołtunów — dłużej. Podzielenie jej na cztery następujące po sobie etapy ułatwia przeprowadzenie sesji zarówno psu, jak i opiekunowi. Pełną sekwencję domowej pielęgnacji odpowiednią dla różnych rodzajów sierści znajdziesz w Etapy pielęgnacji psa na blogu EliteTrim.

Etap 1 — Kontrola stanu zdrowia i rozczesywanie sierści (20–30 minut)

Przed kontaktem z wodą ręcznie sprawdź obszary narażone na powstawanie kołtunów, zamiast polegać na ocenie wzrokowej, ponieważ najgęstsze kołtunienie u berneńczyka powstaje blisko skóry, gdzie nie widać go przez zewnętrzną warstwę sierści. Po kolei przeprowadź palce przez każdy obszar wysokiego ryzyka:

• Za obojgiem uszu i pod linią obroży
• Pod obiema pachami (w dołach pachowych) i wzdłuż wewnętrznej strony ud
• Przez kryzę na piersi i u nasady ogona

Na tym etapie rozpracuj wszystkie kołtuny za pomocą grzebienia do podszerstka i palców, a nie nożyczek: wycięcie kołtuna pozostawia nierówny fragment, który trudno połączyć z otaczającą sierścią. Gdy obszary z kołtunami będą już oczyszczone, opracuj całą sierść sekcja po sekcji, aby usunąć luźną sierść przed rozpoczęciem kąpieli.

Etap 2 — Kąpiel i dokładne suszenie (30–45 minut)

Przed wejściem do kąpieli sierść berneńczyka powinna być dokładnie wyczesana i rozplątana, ponieważ woda w ciągu kilku minut kontaktu utrwala luźne splątania w mocne kołtuny. Dokładnie zmocz sierść za pomocą ręcznej słuchawki prysznicowej, która dociera do poziomu podszerstka, zamiast tworzyć krople na wodoodpornej powierzchni sierści okrywowej. Użyj szamponu przeznaczonego do sierści dwuwarstwowej lub ras intensywnie liniejących; standardowe szampony nie wnikają skutecznie na głębokość podszerstka. Wskazówki dotyczące prawidłowej kolejności przygotowania i wyjaśnienie, dlaczego stan sierści przed kąpielą wpływa na efekt pielęgnacji, znajdziesz Czy przed pielęgnacją psa należy go wykąpać? na blogu EliteTrim. Etap suszenia jest równie ważny jak kąpiel: ręcznik usuwa wilgoć z powierzchni, ale suszarka wysokoobrotowa lub mocna suszarka do sierści psa wydmuchuje luźny podszerstek ze skóry, zanim ponownie osiądzie i się skołtuni. Berneńczyk wysuszony tylko powierzchownie będzie się wyraźnie szybciej kołtunił po zabiegu niż pies wysuszony dokładnie aż przy skórze.

Etap 3 — Systematyczne szczotkowanie i usuwanie podszerstka (20–30 minut)

Gdy sierść całkowicie wyschnie, pracuj sekcja po sekcji, od tyłu ku przodowi, używając najpierw grzebienia do podszerstka na tułowiu, a następnie szczotki pudlówki do sierści okrywowej. Szczotkowanie pasmami polega na unoszeniu fragmentu sierści i pracy od skóry na zewnątrz, zamiast szczotkowania po powierzchni; to najskuteczniejsza technika zapewniająca dokładne dotarcie do całego podszerstka. Zwróć szczególną uwagę na kryzę na piersi, w której gęste wewnętrzne warstwy zatrzymują luźną sierść i która najczęściej jest pomijana, gdy opiekunowie szczotkują na wyczucie, zamiast systematycznie opracowywać każdą partię.

Etap 4 — Pazury, uszy, łapy i wykończenie (15–20 minut)

Ostatni etap obejmuje cztery zadania, które łatwo odkładać, ale których zaniedbanie szybko się kumuluje:

• Przycinanie pazurów: używaj dużego cążka lub szlifierki odpowiedniej do grubych pazurów; przerośnięte pazury u psa ważącego 40–50 kg zmieniają chód i powodują narastające obciążenie stawów, dlatego comiesięczne przycinanie jest naprawdę ważne, a nie tylko kosmetyczne
• Kontrola uszu: przed czyszczeniem roztworem zalecanym przez weterynarza, naniesionym na watę, sprawdź, czy nie ma zaczerwienienia, nieprzyjemnego zapachu ani nadmiaru woskowiny; uszy berneńczyka zatrzymują wilgoć po spacerach i pływaniu
• Sierść na łapach: przytnij równo z opuszkami, aby ograniczyć ślizganie się na twardych podłogach oraz ilość błota i zabrudzeń wnoszonych ze spacerów w Wielkiej Brytanii
• Wykończenie: zakrzywione nożyczki wzdłuż piór na łapach i ogona dopełniają sesję oraz nadają sierści ostateczny kształt

Zapobieganie kołtunieniu: obszary wysokiego ryzyka u berneńskiego psa pasterskiego

Każdy berneński pies pasterski ma typowe miejsca, w których kołtuny powstają najpierw i najbardziej intensywnie. Znajomość tych obszarów i ich proaktywne sprawdzanie, zamiast czekania, aż kołtun stanie się widoczny przez zewnętrzną warstwę sierści, to najbardziej praktyczna strategia zapobiegania dla rasy o tak gęstej sierści. Wskazówki dotyczące postępowania z kołtunami, które już powstały blisko skóry, znajdziesz w Jak usunąć skołtunioną sierść psa na blogu EliteTrim.

Linia obroży i pachwina to dwa obszary, w których kołtuny powstają najszybciej i najbardziej niezauważalnie, ponieważ tarcie i wilgoć łączą się w tych miejscach, zanim pojawi się widoczne splątanie zwykle sygnalizujące opiekunowi problem. Ręczne sprawdzenie obu obszarów podczas każdej sesji szczotkowania zajmuje mniej niż dwie minuty i zapobiega głębokiemu kołtunieniu przy skórze, do którego bezpiecznego usunięcia potrzebny jest profesjonalny sprzęt.

Linia obroży i obszar za uszami

Miejsce, w którym obroża przylega do sierści, powoduje stały nacisk i tarcie, które zbijają podszerstek w kołtuny przy samej skórze, często zanim pojawi się widoczne splątanie na powierzchni. Sierść za uszami jest równie podatna na kołtunienie: to najgęstsze pióra na głowie berneńczyka, zatrzymują wilgoć z deszczu i aktywności na zewnątrz oraz układają się w naturalnym fałdzie ograniczającym cyrkulację powietrza. Zdejmowanie obroży przed każdą sesją szczotkowania i dokładne przepracowanie tego obszaru grzebieniem do podszerstka pod zewnętrzną warstwą sierści, przed użyciem szczotki pudlówki, to absolutne minimum zapobiegające powstawaniu kołtunów w tym stale problematycznym miejscu.

Pacha i wewnętrzna strona uda

Okolica pod pachami u dużego, aktywnego psa jest nieustannie narażona na tarcie podczas normalnego ruchu, a połączenie ciepła i wilgoci gromadzących się przy skórze stwarza idealne warunki do szybkiego powstawania kołtunów. Podobnie dzieje się po wewnętrznej stronie ud. Do obu obszarów trudno skutecznie dotrzeć, gdy pies leży, dlatego są one najczęściej pomijane podczas rutynowych sesji. Pielęgnowanie tych miejsc, gdy pies stoi, a łapa jest delikatnie podtrzymywana, daje najbardziej niezawodny efekt — nie bez powodu groomerzy pracują właśnie w tej pozycji.

Kołnierz z sierści na piersi i pióra sierści na łapach

Kołnierz z sierści na piersi jest jedną z najbardziej charakterystycznych wizualnie cech berneńskiego psa pasterskiego, a także jednym z obszarów najbardziej podatnych na powstawanie kołtunów, ponieważ jego gęsta, warstwowa struktura zatrzymuje luźny podszerstek zamiast uwalniać go podczas normalnego linienia. Szczotkowanie warstwowe, polegające na unoszeniu każdej warstwy sierści na piersi i szczotkowaniu od skóry na zewnątrz, jest jedyną niezawodną metodą dotarcia do wszystkich wewnętrznych warstw. Pióra sierści na tylnych łapach gromadzą zabrudzenia podczas spacerów w Wielkiej Brytanii, szczególnie jesienią i zimą, gdy mokra roślinność przywiera do dłuższych partii sierści. Przeczesywanie piór na łapach po każdym błotnistym spacerze, zanim zabrudzenia zaschną w sierści, zapobiega stopniowemu narastaniu kołtunów między sesjami, które może zmienić sierść łatwą do opanowania w sytuację wymagającą natychmiastowej interwencji pielęgnacyjnej.

Pielęgnacja szczeniaka berneńskiego psa pasterskiego

Luźna, puszysta sierść szczeniaka berneńczyka sprawia wrażenie na tyle łatwej w pielęgnacji, że większość nowych właścicieli odkłada rozpoczęcie rutynowej pielęgnacji. Gdy między ósmym a dwunastym miesiącem życia pojawia się dorosła, dwuwarstwowa sierść, okres łatwego odwrażliwiania już minął, a pies nie wytworzył żadnych pozytywnych skojarzeń z procesem, który będzie wyznaczał kolejne ponad dziesięć lat.

Sesje podstawowe: od 8. do 16. tygodnia

Podczas pierwszych sesji oswajania nie są potrzebne żadne narzędzia. Celem jest po prostu dotykanie każdej części ciała, która będzie pielęgnowana przez całe życie psa. Obejmij każdy z tych obszarów krótkimi, spokojnymi sesjami:

• Łapy i poszczególne palce — obszar, któremu większość psów najbardziej się opiera, a który ma największe znaczenie przy obcinaniu pazurów
• Uszy, ich wnętrze i zewnętrzne fałdy — dotykanie tych miejsc przygotowuje psa do czyszczenia uszu i pracy nożyczkami wokół ucha
• Pod pachami i po wewnętrznej stronie ud — obszary najbardziej narażone na powstawanie kołtunów w dorosłym wieku
• Wokół szyi — obszar, który będzie sprawdzany podczas każdej sesji pielęgnacyjnej

Dwie–trzy minuty spokojnego przyzwyczajania do dotyku kilka razy w tygodniu, z natychmiastową pozytywną nagrodą, budują tolerancję potrzebną do tego, by pielęgnacja dorosłego psa stała się rutyną. Szczeniak regularnie oswajany z dotykiem w tych miejscach będzie gotowy zaakceptować szczotkowanie bez oporu.

Wprowadzanie narzędzi: 16.–24. tydzień życia

Miękka szczotka pudlówka wprowadzona do pielęgnacji szczenięcej sierści około 16.–20. tygodnia życia pozwala psu przyzwyczaić się do odczuć i dźwięku szczotkowania, zanim sierść stanie się na tyle gęsta, że będzie wymagała intensywnego usuwania podszerstka. Dźwięk nożyczek w pobliżu łap i pyska można wprowadzić bez cięcia, aby hałas stał się znajomy, zanim pies zacznie odczuwać dotyk ostrzy. Pierwsze przycięcie sierści na łapach i sprawdzenie uszu około 20.–24. tygodnia życia przebiegają najlepiej, gdy szczeniak miał już wcześniej kilka sesji przyzwyczajania do dotyku w tych konkretnych miejscach, a najtrudniej, gdy jest to jego pierwszy kontakt z dotykiem w danym obszarze.

Kiedy umówić wizytę u profesjonalnego groomera berneńskiego psa pasterskiego

Domowa pielęgnacja berneńskiego psa pasterskiego obejmuje cotygodniowe i comiesięczne zabiegi, które pomagają utrzymać sierść w stanie umożliwiającym jej łatwą pielęgnację. Profesjonalny groomer zapewnia techniki i sprzęt, które naprawdę trudno odtworzyć w domu, a w przypadku berneńczyka profesjonalne wizyty mają bardziej ukierunkowany cel niż zwykła pełna pielęgnacja.

Profesjonalna pielęgnacja przynosi największe korzyści w trzech konkretnych momentach cyklu pielęgnacyjnego:

• Zabieg usuwania podszerstka po intensywnym linieniu (koniec kwietnia i koniec października): urządzenia o dużej prędkości stosowane w salonie usuwają znacznie więcej luźnego podszerstka niż można osiągnąć za pomocą domowych narzędzi; ta pojedyncza, odpowiednio zaplanowana wizyta zapobiega największemu w roku nagromadzeniu kołtunów
• Pierwsza profesjonalna pielęgnacja szczeniaka (od czterech do sześciu miesięcy): jest organizowana jako pozytywne oswajanie, a nie pełne strzyżenie; pies poznaje odgłosy, powierzchnie i dotyk w salonie w możliwym do zaakceptowania zakresie, zanim pojawi się dorosła sierść
• Rozplątywanie kołtunów: gdy kołtuny powstały blisko skóry w wielu miejscach, do ich bezpiecznego usunięcia bez powodowania dyskomfortu u psa potrzebne są specjalistyczne narzędzia i profesjonalne umiejętności

Profesjonalna pielęgnacja berneńczyka w Wielkiej Brytanii zazwyczaj kosztuje od 70 do 100 funtów za wizytę. Przy harmonogramie wizyt co sześć do ośmiu tygodni roczny koszt jest znaczny, dlatego większość właścicieli berneńczyków w Wielkiej Brytanii rozwija umiejętności domowej pielęgnacji równolegle z korzystaniem z usług profesjonalisty, zamiast polegać wyłącznie na jednym z tych rozwiązań.

Pielęgnacja berneńskiego psa pasterskiego wymaga większej konsekwencji niż umiejętności. Właściciel, który rozumie sezonowy cykl sierści, zawczasu sprawdza miejsca podatne na kołtuny i używa odpowiednich narzędzi do poszczególnych partii sierści, poświęci mniej czasu na rozwiązywanie problemów, a więcej na cieszenie się relacją z psem. Rozpocznij tę rutynę już w okresie szczenięcym, utrzymuj ją w sezonach intensywnego linienia, a niezwykła trójkolorowa sierść berneńczyka wynagrodzi każdy włożony wysiłek.